Lost in Panorama Mesdag

Ik had er echt niets van begrepen.

Voor we gingen, had ik gelezen: Panorama Mesdag toont het uitzicht vanaf het hoogste duin van Scheveningen.

Dus ik dacht dat we een duin zouden beklimmen. Dat leek me een beetje vreemd voor een museum midden in Den Haag, maar goed.

En eigenlijk: ja. Je staat echt op een duin.

Alleen is dat duin volledig nagebouwd binnen in het museum, vlak voor het schilderij.

Aan het einde van de gang ga je een paar treden omhoog om dit kleine juweeltje te bewonderen. En met “klein” zit ik er alweer naast, want dit werk heeft eerder spectaculaire afmetingen.

Een enorm cirkelvormig schilderij, alsof je op een duin staat en uitkijkt over Scheveningen in de 19e eeuw: 114 meter in omtrek en bijna 15 meter hoog. Het is het grootste schilderij van Nederland.

En dan is het tijd om jezelf helemaal in het decor te verliezen.

Aan de ene kant de zee met honderden boten. Aan de andere kant de duinen met huizen, vuurtorens, kleine figuurtjes… Er blijven maar details opduiken.

En met kinderen? Een heel goede zet.

Ze kregen een verrekijker om alles te bekijken, een klein activiteitenboekje (niet zo eenvoudig!) en waren toch een goede vijftien minuten bezig om details in het panorama te zoeken.

Vijftien minuten rust in een museum met twee jongens.

Maar het bleek nog beter dan verwacht, want Jean-Loup ging naar huis met een kleurplaat van het panorama.

Resultaat: nog eens twee uur rust thuis.

En natuurlijk hadden we, eenmaal buiten, nog maar één zin: het panorama in het echt gaan bekijken.

Op naar het strand van Scheveningen.