In Voorlinden kun je tussen de ballonnen springen (Martin Creed, Work No. 1562), over de bodem van een zwembad lopen (Leandro Erlich, Swimming Pool), oog in oog staan met reuzen (Ron Mueck, Boy, 1999) en zelfs stukjes van kunstwerken mee naar huis nemen…
Jean-Loup kreeg de indruk dat werkelijk alles mocht en was tegen het einde van ons bezoek behoorlijk opgewonden.
Toen hij rond de enorme sculptuur van Richard Serra begon te rennen en er vervolgens in verdween, ging ik achter hem aan om hem in te halen en nog eens aan een paar basisregels te herinneren.
En toen raakte ik hem uit het oog. Sterker nog, ik verdwaalde er zelf helemaal in.
Blijkbaar wilde Serra ons juist ons gevoel voor richting laten verliezen. Goed gespeeld, Richard. Het werkt uitstekend!
Hier kun je je verwonderen zonder alles per se te begrijpen, jezelf grote vragen stellen over wat kunst nu eigenlijk is, of gewoon plezier maken.
De puber deed eigenlijk een beetje van alle drie: tussen twee heel serieuze (en verrassend scherpe) beschouwingen over de kunstwerken door (de spin van Louise Bourgeois deed hem trouwens ook aan zijn eigen moeder denken 😉), kreeg hij ook de kans om zijn klassiekers weer eens op te frissen.
PS: Niet rennen en de kunstwerken niet aanraken. Tenzij er staat: Aanraken toegestaan.
